
جُحَا وَابْنُهُ وَالْحِمَارُ
Cuha, oğlu ve eşek
خَرَجَ جُحَا وَابْنُهُ إِلَى السُّوقِ مَعَ حِمَارِهِمَا.
رَكِبَ جُحَا الْحِمَارَ، وَمَشَى ابْنُهُ. فَقَالَ النَّاسُ: «يَا لَهُ مِنْ أَبٍ قَاسٍ!»
نَزَلَ جُحَا، وَرَكِبَ ابْنُهُ. فَقَالَ النَّاسُ: «وَلَدٌ لَا يَحْتَرِمُ أَبَاهُ!»
رَكِبَا مَعًا. فَقَالَ النَّاسُ: «مِسْكِينٌ هَذَا الْحِمَارُ!»
مَشَيَا مَعًا. فَضَحِكَ النَّاسُ وَقَالُوا: «مَعَهُمَا حِمَارٌ وَلَا يَرْكَبَانِهِ!»
قَالَ جُحَا لِابْنِهِ: «يَا بُنَيَّ، رِضَا النَّاسِ غَايَةٌ لَا تُدْرَكُ.»
Cuha ile oğlu eşekleriyle pazara gittiler. Cuha eşeğe bindi, oğlu yürüdü. İnsanlar dedi ki: “Ne katı bir baba!” Cuha indi, oğlu bindi. İnsanlar dedi ki: “Babasına saygısı olmayan bir çocuk!” İkisi birlikte bindiler. İnsanlar dedi ki: “Zavallı eşek!” İkisi birlikte yürüdüler. İnsanlar güldü: “Eşekleri var ama binmiyorlar!” Cuha oğluna dedi ki: “Oğlum, herkesi memnun etmek imkânsızdır.”
Ders: Herkesi memnun etmek imkânsızdır.




